Gdybym mogła od nowa wychować dziecko...

Gdybym mogła od nowa wychować dziecko...
...malowałabym palcem częściej, niż nim wskazywała.
Mniej bym poprawiała, więcej przytulała.
Zamiast patrzeć na czas, dawałabym sobie czas, by patrzeć.
Mniej bym dbała o to, by wszystko wiedzieć; wiedziałabym raczej, jak lepiej dbać.
Częściej bym się z nim wspinała na drzewa i puszczała latawce.
Przestałabym bawić się w powagę, a poważniej bym się bawiła.
Przebiegałabym z nim więcej łąk i częściej przyglądałabym się gwiazdom.
Rzadziej bym szarpała, a częściej przytulała.
Rzadziej byłabym nieugięta, a częściej wspierała.
Najpierw budowałabym poczucie własnej wartości, potem dom.
Uczyłabym go mniej o miłości do siły, a więcej o sile miłości.
Diane Loomans

29 września, 2014

"Mali opowiadacze", Robert Romanowicz

     Dzika, niezapełniona po brzegi przestrzeń jest szczególnie gościnna dla wyobraźni. Zaprasza ją nienachalnie i niewiele narzuca, sprzyjając nie kropli, lecz fontannom pomysłów. Zamysł autora - Roberta Romanowicza (znanego nam wcześniej z ilustracji do "Ziuzi" czy "Kapselka") - cumuje

23 września, 2014

"Cynamon i Trusia. Wierszyki o złości i radości", Ulf Stark; ilustracje: Charlotte Ramel

     Często ze środka wyskakuje niezrozumiały krzyk; uwiera i dominuje chwile, nieukojony - potężnieje. Obłaskawi go ten, kto dotrze do jego korzeni, nazwie je. Mając świadomość przyczyn, łatwiej bowiem panować nad uczuciami oraz emocjami - unikać niechcianych zdarzeń, sprzyjać

17 września, 2014

"Koci taksówkarz", Sari Peltoniemi; ilustracje: Liisa Kallio

     By zrozumieć jak silną zapletliśmy z kimś więź, potrzeba czasu. Juho, wchodząc do ogrodu babci Sirkki po raz pierwszy, chce ukraść jabłko, niechlubny epizod rozrasta się jednak w Wielką Przygodę, która trwać będzie znacznie dłużej niż chwila. Zakwitnie tysiąckrotnym

09 września, 2014

"Tam, gdzie żyją dzikie stwory", Maurice Sendak

     
     Odrobina nietłumionego szaleństwa rozładowuje emocje, odpręża, pozwala też poczuć siebie; łatwiej w jego towarzystwie o harmonię wewnętrzną. Max przeraża nim mamę, obłaskawia i zjednuje jednak sympatię dzikich stworów. Tłumiony w domu, wyzwala ogrom swej dzikiej

02 września, 2014

"Laszlo boi się ciemności", Lemony Snicket; ilustracje: Jon Klassen

      Ciemność - towarzysz, który niekoniecznie przy każdym musi być blisko, jednak naturalny, nieodłączny, tajemniczy. Niezależnie od naszej woli spotkania z nią częste, trzeba więc ją oswajać w sobie, a nawet starać się o przyjaźń;) Laszlo czuje, że osacza go właściwie wszędzie;
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...