Gdybym mogła od nowa wychować dziecko...

Gdybym mogła od nowa wychować dziecko...
...malowałabym palcem częściej, niż nim wskazywała.
Mniej bym poprawiała, więcej przytulała.
Zamiast patrzeć na czas, dawałabym sobie czas, by patrzeć.
Mniej bym dbała o to, by wszystko wiedzieć; wiedziałabym raczej, jak lepiej dbać.
Częściej bym się z nim wspinała na drzewa i puszczała latawce.
Przestałabym bawić się w powagę, a poważniej bym się bawiła.
Przebiegałabym z nim więcej łąk i częściej przyglądałabym się gwiazdom.
Rzadziej bym szarpała, a częściej przytulała.
Rzadziej byłabym nieugięta, a częściej wspierała.
Najpierw budowałabym poczucie własnej wartości, potem dom.
Uczyłabym go mniej o miłości do siły, a więcej o sile miłości.
Diane Loomans

20 maja, 2014

"Wiosna. Przewodnik dla prawdziwych tropicieli", Adam Wajrak; ilustracje: Michał Skakuj

     Wiosna ogłusza przyrodników niebywałą a tłoczną różnorodnością. To czas nieustannej czujności w naturze: szczególnej witalności, zwierzęcych zalotów, rodzicielstwa; co roku wytężają zmysły wieeelu obserwatorów. Po ich ogrom nie trzeba gnać do odległych krajów, to raczej wyścig z czasem
zmierzchu polskich podmokłych łąk, naturalnych lasów, przestrzeni nieujarzmionych, o małej ingerencji człowieka... Wajrak zna w Polsce jego relikty, poleca przyrodnikom i gloryfikuje. Wiosną szczególnie zaprasza nad Biebrzę i Narew, do Puszczy Białowieskiej, w Tatry oraz Bieszczady...
     Doradza. Objaśnia. Nakazuje. Informuje. Uzmysławia. I bezsprzecznie, nieustannie zaraża własną przeogromną sympatią do przyrody. Podobnie jak w pozostałych częściach serii (np. w "Zimie") rozdziały są czymś więcej niż przeciętną atlasową prezentacją - każdą informację przesiąka osobisty autentyczny stosunek do niej; dla nas to najcenniejsze w książce. Narracja brzmi jak gawęda: serdeczna, dowcipna, sugestywna; wiele w niej erudycji, osobistych spostrzeżeń oraz doświadczeń, wniosków... Wiedza przyrodnicza miesza się z ekologią, historią, psychologią, etyką, ich ogromny kaliber podany jest jednak w sposób prosty, przejrzysty, ciekawy. Wajrakowe "Co?", "Gdzie?" i "Kiedy?" staje się w ten sposób skuteczną zachętą do podpatrywania świata, który gaśnie wskutek zmian klimatycznych, bezdusznej ingerencji człowieka.Zachętą kierowaną do młodych, jednak dorośli znajdą w niej również wiele zaskoczeń-perełek;)
     Nie ma organizmów niewartych ludzkiej uwagi - autor z podobną uwagą pochyla się nad przekopnicą (niewielkim skorupiakiem, mieszkańcem kałuży) jak i potężnym łosiem, głośnym dzięciołem, napuszonym puszczykiem uralskim, wszechobecnym bobrem... Różnorodność zwyczajów, odgłosów, gatunków, barw zatyka dech w piersiach. Wieeele tu nazw oraz informacji, każda kolejna lektura pomaga dostrzec nowe, równie cenne. Praktyczne uwagi, dotyczące stroju czy sposobu podpatrywania zwierząt są równie cenne jak i przydatne, zasieją może niepraktyczne, równie barwne marzenia o własnym, wiosennym safari. Oczywiście w Polsce. Jej dzikich, bezsprzecznie pięknych skrawkach.
     Ilustracje Michała Skakuja potęgują przyjemność czytania Wajraka. To dowcipny, trafny, barwny komentarz do tekstu. Rzeczowość, humor i ogrom rozmaitych detali podkreślają przyrodniczą różnorodność oraz jej barwność. Podglądać przyrodę można zawsze i wszędzie, gęsto w niej od rozmaitych wrażeń;)
Wydawnictwo: Agora SA
Rok wydania: 2012
Format: 207x207 mm
Ilość stron: 168
Cena: 22 zł

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...