Przejdź do głównej zawartości

"Ziuzia", Malina Prześluga; ilustracje: Robert Romanowicz

     Wyobraźnia, której dano szansę na bujniejszy rozwój, wzmacnia swych właścicieli; jej zaradnością, kreatywnością, niezależnością potrafią więcej! Czasem komplikuje im życie, w zamian jednak serwuje bezpieczne schronienie, pomaga dziwność świata widzieć jako naturalną, zachęca do
objaśniania rzeczywistości własną, często oryginalną pomysłowością. Nieprzewidywalna logika sześcioletniej Ziuzi dryfuje pośród galimatiasu wysp pozornie nam znanych, wrażliwym i prostym filozofowaniem odsłaniając czar oczywistości. W porównaniu do roli Śpiącej Królewny bycie paprotką z baśni okaże się ambitniejszym zadaniem, skoro jedzenie można kroić, powiększanie ust błyszczykiem jawi się jako czynność bezużyteczna, mokry kot przypuszczalnie zrobiony jest z deszczu... Towarzyszymy dziewczęcej codzienności - zabawie w podwórkowej kałuży, podczas pierwszego dnia szkoły, odkryciu dzielenia łazienki z rybikami cukrowymi, dodawaniu sobie pewności własnoręcznie zrobionymi kartami mocy... Ziuzi obca jest rutyna - wyobraźnia okazuje się skuteczną szczepionką przeciw nudzie! Prostota drobnych zdarzeń każdego rozdziału mogłaby być udziałem wielu kilkulatków, perspektywa tytułowej bohaterki nadaje im odcień subtelnego absurdu i inności; jej dwukolorowe (zielone oraz szare) oczy intrygują sposobem patrzenia, zachęcając do rezolutnych zamyśleń, życiowej uważności, uśmiechu.
     Dziewczynka sporo mówi, wiele eksperymentuje, zwabia małe przygody, nadając własny sens rzeczom zbyt dookreślonym. Nie zauważa dziwności dopóki starsi nie otworzą jej oczu. Nie zawsze rozumie znaczenie słów, zabawnie je sobie objaśnia, stąd też wynikają zabawne nieporozumienia. Jest bezpośrednia i spontaniczna, ma własne sympatie oraz lęki, czasem przeżywa trudne emocje; w kochających rodzicach oraz wyobraźni znajduje poczucie bezpieczeństwa.  Dzięki nim zakończenia rozdziałów są niebanalne, a każda wielkoformatowa strona tryska dziecięco uśmiechniętą fontanną - Ziuzia wie, że właściwie wszędzie drzemie okazja do zabawy;) Świat mieni się tyloma barwami i ich odcieniami, ile zdołamy dostrzec!
     Zdecydowanie to opowieść dla wszystkich kilkulatków bez względu na płeć - bohaterka jest kwintesencją dziecięcości: świetnie się wspina na drzewa, całkiem sporo wie o robakach, lubi zabawę w agentów ale i lalki. Małe inicjacje wraz energetycznymi pomysłami sprzyjają identyfikowaniu się z Ziuzią, zjednują dziecięcą wrażliwość, ciekawość i poczucie humoru. Utrzymanie narracji w konwencji ustnej opowieści (choćby długie zdania, objaśniające komplikacje) niweluje okruszki dystansu pomiędzy papierem a czytelnikiem - przyjaźń z wyrazistą sześciolatką sprzyja lotom wyobraźni! Nie dziwi fakt nie do końca domkniętych puent - to furtka uchylona dla imaginacji czytelników;)
     Jej gimnastyce sprzyjają wielkoformatowe ilustracje Roberta Romanowicza (wyobraźnię artysty można podpatrzeć na autorskim blogu) - barwne, lekkie, frapujące. Czasem kadrują, innym razem ukazują szerszą perspektywę; wzbogacają słowa, gościnnie zachęcając fantazję do pozostania na dłużej.
Wydawnictwo: Tashka
Rok wydania: 2012
Format: 245x325 mm
Ilość stron: 60
Cena: około 40 zł

Komentarze

Warto i te przeczytać!

"Malutka czarownica", Otfried Preussler; ilustracje: Danuta Konwicka

Malutka czarownica ma zaledwie 127 lat, na długowieczną wiedźmę to bardzo mało. Jak dziecko lubi się dobrze bawić, czasem się popisuje; marzy o tym, by inne czarownice traktowały ją jak dorosłą, szczególnie zaś chciałaby uczestniczyć w

"Naciśnij mnie", Hervé Tullet

Zaintrygować i wciągnąć maluchy do niekończącej się, autentycznej zabawy nie zawsze jest łatwo, Tullet (jego strona tutaj ) to potrafi. Swój nietypowy, a udany koncept oparł na dobrej znajomości dziecięcej natury- ciekawości świata, prostocie, uśmiechu.

"Domino i Muki. Po drugiej stronie czasu", Zofia Stanecka; ilustracje: Daniel de Latour

Zmartwienie może się jeszcze przemienić w radość, a pech okazać wielkim fartem - bywa, że potrzeba do tego cierpliwości, czasem po prostu zmiany perspektywy. Dwójka młodych warszawiaków (Domino i Muki) przedostaje się do średniowiecznego Gniezna wehikułem czasu;