Gdybym mogła od nowa wychować dziecko...

Gdybym mogła od nowa wychować dziecko...
...malowałabym palcem częściej, niż nim wskazywała.
Mniej bym poprawiała, więcej przytulała.
Zamiast patrzeć na czas, dawałabym sobie czas, by patrzeć.
Mniej bym dbała o to, by wszystko wiedzieć; wiedziałabym raczej, jak lepiej dbać.
Częściej bym się z nim wspinała na drzewa i puszczała latawce.
Przestałabym bawić się w powagę, a poważniej bym się bawiła.
Przebiegałabym z nim więcej łąk i częściej przyglądałabym się gwiazdom.
Rzadziej bym szarpała, a częściej przytulała.
Rzadziej byłabym nieugięta, a częściej wspierała.
Najpierw budowałabym poczucie własnej wartości, potem dom.
Uczyłabym go mniej o miłości do siły, a więcej o sile miłości.
Diane Loomans

26 kwietnia, 2012

"Bajki przez telefon", Gianni Rodari; ilustracje: Katarzyna Bajerowicz

     Pogodne dzieciństwo pachnie przekonaniem o swej wyjątkowości, beztroską, ciepłem bliskich. Kiedyś wyczarowywały mi je czytane i opowiadane historie, teraz zabarwiam nimi myśli własnych dzieci, grzeję ich sny, objaśniam świat. Wspólny czas jest bezcenny! Choć komiwojażer - pan

17 kwietnia, 2012

"Bajka o kapciuszku, czyli jak to z wdzięcznością było", Liliana Bardijewska; ilustracje: Elżbieta Krygowska-Butlewska

      Rozsiewane wokół okruchy dobra zawsze wracają; czasem natychmiast, innym razem nawet po latach, ich echo jednak nieprzerwanie słychać! Maleńki kapciuszek liczył na wdzięczność obdarowanych i choć myślał, że się zawiódł - rozproszyła ogrom ogarniającej go bezsilności oraz

11 kwietnia, 2012

"Lalo gra na bębnie", Eva Susso; ilustracje: Benjamin Chaud

     Czasem swoją energię lub emocje trzeba uwolnić. Głosem, ruchem, czy jakimkolwiek innym tworzeniem zabarwić świat. Lalo ma bęben, którego rytm nawet zaspaną rodzinkę może poruszyć w stronę radosnego poranka - po śniadanie, wspólną wciągającą zabawę, wesoły uśmiech. Codzienność

03 kwietnia, 2012

"Kiedy kiedyś czyli Kasia, Panjan i Pangór", Jarosław Mikołajewski; ilustracje: Dorota Łoskot-Cichocka

     Spotkanie, które zostawia po sobie cząstkę dobra (uśmiech, inspirację, nadzieję...) to bezcenny skarb. Dialog nie powinien być pusty! Jarosław Mikołajewski opowiada o tym, jak bardzo bogacić może rozmowa pomiędzy kimś, kto zaczyna życie, a tym, w którym ono
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...